Słownik

Oznacza dostarczenie produktu do celów dystrybucji, konsumpcji lub używania na rynku Unii w ramach działalności handlowej, odpłatnie lub nieodpłatnie.

Obejmuje mięśnie szkieletowe i układ nerwowy. Pobudza i kontroluje czynności mięśni oraz część bierną obejmującą kości, stawy i wiązadła.

Typ układu sieci charakteryzujący się sposobem połączenia z ziemią i dostosowania do ochrony przed dotykiem bezpośrednim (np. układ IT, oznaczenia: I - sieć izolowana od ziemi, T - części przewodzące dostępne podłączane do uziemień ochronnych; układ TN, oznaczenia: T - punkt neutralny sieci połączony z ziemią, N - części przewodzące dostępne podłączane do punktu neutralnego oraz układ TT, oznaczenia: T - punkt neutralny sieci połączony z ziemią, natomiast drugie T - części przewodzące dostępne podłączane do uziemień ochronnych.

Organizacja międzynarodowa, powołana traktatem podpisanym w Maastricht w 1992 r. Podstawą działania UE były podpisane wcześniej trzy traktaty o powołaniu:

• Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali z 1951 roku
• Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej z 1957 roku
• Europejskiej Wspólnocie Energii Atomowej z 1957 roku.

Aktualnie do UE należy 27 krajów: Austria, Belgia, Bułgaria, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Litwa, Łotwa, Malta, Niemcy, Grecja, Hiszpania, Francja, Irlandia, Włochy, Luksemburg, Holandia, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowacja, Słowenia, Węgry, Szwecja i Wielka Brytania. Organami Unii Europejskiej są : Rada Ministrów, Parlament Europejski, Komisja UE oraz Europejski Trybunał Sprawiedliwości.

Osoba fizyczna lub prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, mająca miejsce zamieszkania albo siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), upoważniona przez producenta na piśmie do działania w jego imieniu, w odniesieniu do określonych zadań.

Czynnik wywołujący obrażenia ciała. Uszkodzenie tkanek lub narządów wskutek miejscowego lub ogólnego działania czynnika mechanicznego, termicznego, chemicznego, elektrycznego, świetlnego, jonizującego lub akustycznego.

Uszkodzenie tkanek ciała lub narządów człowieka wskutek działania czynnika zewnętrznego.

Urządzenie mechaniczne, elektryczne lub innego rodzaju, którego celem jest uniemożliwienie realizacji funkcji maszyny stwarzających zagrożenie, w określonych warunkach (zazwyczaj dopóty, dopóki osłona nie jest zamknięta).

Urządzenie sterujące, które wymaga co najmniej jednoczesnego oburęcznego pobudzenia, żeby zainicjować i utrzymać funkcje maszyny stwarzające zagrożenie, stanowiąc w ten sposób środek ochronny, ale tylko dla osoby, która je pobudza.

Rozumie się przez to osłony lub takie urządzenia, które spełniają jedną lub więcej z niżej wymienionych funkcji:

• zapobiegają dostępowi do stref niebezpiecznych,
• powstrzymują ruchy elementów niebezpiecznych, zanim pracownik znajdzie się w strefie niebezpiecznej,
• nie pozwalają na włączenie ruchu elementów niebezpiecznych, jeśli pracownik znajduje się w strefie niebezpiecznej,
• zapobiegają naruszeniu normalnych warunków pracy maszyn i innych urządzeń technicznych,
• nie pozwalają na uaktywnienie innych czynników niebezpiecznych lub szkodliwych.