Słownik

Układ dwu- lub trójfazowy, składający się z gazowej fazy rozpraszającej oraz stałej i/lub ciekłej fazy rozproszonej, spełniający warunek stabilności, tzn. istniejący w czasie, w którym bierze on udział w rozpatrywanym procesie.

Zbiór słabo powiązanych cząstek lub agregatów, w którym ostateczna wielkość powierzchni zewnętrznej jest zbliżona do sumy powierzchni poszczególnych składników.

Cząstka zawierająca silnie powiązane lub stopione cząstki, przy czym powstała powierzchnia może być mniejsza niż suma obliczonych powierzchni poszczególnych elementów.

Zespół procesów fizjologicznych przebiegających pod wpływem czynników bytowych
i społecznych, które zapewniają dostosowanie się ustroju do nowych warunków środowiska zewnętrznego. Z punktu widzenia fizjologicznego aklimatyzacja oznacza wzrost tolerancji na działanie czynników termicznych, podwyższenie poziomu wydolności i polepszenie samopoczucia w obiektywnie niekorzystnych warunkach środowiska. Dzięki aklimatyzacji homeostaza termiczna utrzymuje się mniejszym kosztem fizjologicznym, natomiast odporność na działanie czynników zakłócających równowagę wyraźnie wzrasta. Pojęcia aklimatyzacji najczęściej używa się w celu określenia procesu dostosowywania się człowieka do niekorzystnych warunków mikroklimatu.

Wydanie stwierdzenia przez stronę trzecią, opartego na decyzji, w celu formalnego wykazania kompetencji jednostki oceniającej zgodność, jej bezstronności i spójności działania przy wykonywaniu określonych działań w obszarze oceny zgodności.

Czynnik wywołujący reakcję nadwrażliwości (alergiczną, uczuleniową).

Reakcja nadwrażliwości organizmu, będącą odpowiedzią na substancje zewnątrzpochodne zwane alergenami, zapoczątkowaną przez mechanizmy immunologiczne.

Pogląd, wg którego człowiek jest ośrodkiem i celem wszechświata.

Wymiary ciała, zasięgi kończyn górnych i dolnych, zasięg pola dobrego widzenia itp.

Nadanie materiałom właściwości, które powodują, że w warunkach ich użytkowania nie występuje stan naelektryzowania.