3-2. Metody modelowe w projektowaniu przestrzeni pracy, manekiny płaskie i przestrzenne, makiety, modele funkcjonalne i komputerowe

First Man (1968, Boeing) (slajd 4)

• Jeden z pierwszych 3D manekinów komputerowych, używany przy projektowaniu kabiny pilota w Boeingu 747.
• Manekin konturowy – opis sylwetki przez wybrane linie (brak pełnych powierzchni).
• Późniejsze wersje jak Fourth Man and Woman (1980) – już powierzchniowe, co umożliwia:
• • wykrywanie kolizji ciała z otoczeniem,
  • ocenę zasięgu rąk i pola widzenia.

3-2. slajd 4

SAMMIE (od 1967, Wielka Brytania) (slajd 5)

• Ciało i otoczenie modelowane za pomocą prostych brył (prymitywów: sześciany, walce, stożki).
• Złożona konstrukcja manekina:
• • ruchome stawy (szyja, kręgosłup, kończyny, oczy),
  • modelowanie różnych centyli populacji,
  • możliwość uwzględnienia ubioru i niepełnosprawności.
• Program sygnalizuje:
• • przekroczenie dopuszczalnych zakresów ruchu,
  • niewygodne (niekomfortowe) pozycje,
  • kolizje z otoczeniem.
• Wada: brak kompatybilności z systemami CAD – utrudniona wymiana danych z projektami CAD.

3-2. slajd 5

ErgoSHAPE (Finlandia) (slajd 6)

• Nakładka na AutoCAD, stworzona z myślą o ergonomicznej analizie stanowisk pracy.
• Wersja 2D:
• • modele antropometryczne mężczyzny i kobiety,
  • biblioteka typowych ergonomicznych stanowisk (biuro, kuchnia, kabina dźwigu),
  • moduł do obliczeń biomechanicznych (podobny do 2D SSPP).
• Wersja 3D:
• • umożliwia import modeli AutoCAD,
  • ograniczenie: obiekty zaimportowane do ErgoSHAPE nie mogą być dalej modyfikowane – utrudnia to projektowanie.

3-2. slajd 6

Podsumowanie:

• Trójwymiarowe manekiny komputerowe (np. First Man, SAMMIE, ErgoSHAPE 3D) rewolucjonizowały ergonomiczne projektowanie.
• Obecne narzędzia pozwalają na:
  • precyzyjne dopasowanie stanowiska do użytkownika,
  • ocenę komfortu i bezpieczeństwa,
  • wykrywanie kolizji i przeciążeń.
• Kluczowe jest połączenie ergonomii z kompatybilnością narzędzi CAD – pełna integracja nadal stanowi wyzwanie w niektórych programach.