6-12. Pierwsza pomoc

Omdlenie jest to stan krótkotrwałej utraty przytomności, czucia i zdolności wykonywania ruchów. Zwykle dochodzi do niego w przypadku spadku ciśnienia krwi, gdy do mózgu dociera za mało tlenu. Ponadto do przyczyn omdleń można zaliczyć: zbyt szybkie przyjęcie pozycji stojącej, wyczerpanie, doznanie silnych emocji (np. wzruszenie, widok krwi) i/lub stresu, przegrzanie organizmu, nieprawidłowy rytm pracy serca, choroba lub przyjmowanie leków, ból lub obawa przed bólem.

Omdlenie zwykle poprzedzają takie objawy, jak: zawroty głowy, zaburzenia widzenia, kołatanie serca, nudności, wymioty, przyśpieszony oddech, zblednięcie twarzy, sinica warg, pocenie się. Jednocześnie chory odczuwa duszność, szum w uszach, widzi „płatki” przed oczami lub „robi mu się ciemno” itd. W następnej chwili traci przytomność i przewraca się lecz kontroluje to resztkami świadomości. Omdlenie przechodzi zazwyczaj szybko. Już po kilku sekundach lub minutach objawy ustępują. Po odzyskaniu przytomności pozostaje często uczucie znużenia i ból głowy.

Postępowanie w przypadku omdlenia:

• wyniesienie poszkodowanego z miejsca, w którym omdlał (np. kościół), a gdy jest to niemożliwe zapewnienie dostępu świeżego powietrza, rozpinając uciskające części odzieży, takie jak: kołnierzyk, krawat, pasek,
• ułożenie na wznak (na plecach),
• ocena funkcji życiowych, czyli udrożnienie dróg oddechowych poprzez odgięcie głowy do tyłu a następnie ocena oddechu przez 10 sekund (w tym czasie powinniśmy usłyszeć co najmniej dwa oddechy),
• uniesienie nóg poszkodowanego do góry. 

Po wykonaniu powyższych działań osoba poszkodowana po chwili powinna odzyskać świadomość. Jeśli tak się nie dzieje, to mamy do czynienia z utratą przytomności i koniecznie musimy wezwać pogotowie ratunkowe.

Po wykonaniu powyższych działań osoba poszkodowana po chwili powinna odzyskać świadomość. Jeśli tak się nie dzieje, to mamy do czynienia z utratą przytomności i koniecznie musimy wezwać pogotowie ratunkowe.