6-6.3. Najwyższe dopuszczalne wartości ekspozycji na promieniowanie optyczne

6-6.3.1. Nielaserowe promieniowanie nadfioletowe

Jako kryterium oceny zagrożenia promieniowaniem nadfioletowym przyjęto niedopuszczenie do powstania rumienia skóry, zapalenia rogówki i spojówki oka, rozwoju zmian nowotworowych skóry i zaćmy soczewki. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 27 maja 2010 r. [10] obowiązują następujące wartości maksymalnych dopuszczalnych ekspozycji (MDE):

  • najwyższe dopuszczalne napromienienie skuteczne Hs promieniowaniem nadfioletowym oka i skóry w ciągu dobowego wymiaru czasu pracy bez względu na długość jego trwania wynosi 30 J/m2 , wyznaczane według krzywej skuteczności Sl w zakresie 180 ÷ 400 nm.

wzór

  • w celu niedopuszczenia do powstania zaćmy UV, dodatkowo ograniczono całkowite napromienienie HUVA oczu promieniowaniem pasma 315 ÷ 400 nm do wartości 10 000 J/m2 w ciągu dobowego wymiaru czasu pracy bez względu na długość jego trwania:

wzór 

W normie PN-EN 14255-1: 2010 [11] oraz w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 27 maja 2010 r.[10] określono rozkład widmowy względnej skuteczności biologicznej promieniowania nadfioletowego Spowodującego powstanie rumienia skóry oraz stanów zapalnych rogówki i spojówki oka (rys. 6).

Rys. 6. Rozkład widmowy względnej skuteczności biologicznej promieniowania nadfioletowego