6-3. Hałas. Hałas infradźwiękowy i hałas ultradźwiękowy

Podstawowe pojęcia i wielkości opisujące hałas - definicje (6-3. slajd 32).

6-3. slajd 32

Poziom ciśnienia akustycznego powinien być mierzony za pomocą znormalizowanego miernika poziomu dźwięku. Powinna być podana charakterystyka częstotliwościowa (A lub C) lub szerokość zastosowanego pasma częstotliwości oraz charakterystyka dynamiczna (czasowa) miernika (S, F, I lub peak).

Poziom dźwięku A L_A, w dB - poziom ciśnienia akustycznego, skorygowany według charakterystyki częstotliwościowej A.

Poziom dźwięku C L_C, w dB - poziom ciśnienia akustycznego skorygowany według charakterystyki częstotliwościowej C.

Maksymalny poziom dźwięku A L_Amax, w dB - maksymalna wartość skuteczna poziomu dźwięku A, występująca w czasie obserwacji.

Szczytowy poziom dźwięku C L_Cpeak, w dB - maksymalna wartość chwilowa poziomu dźwięku C, występująca w czasie obserwacji.

Równoważny (uśredniony w czasie) poziom dźwięku A (wielkość stosowana do scharakteryzowania hałasu zmieniającego się w czasie lub zmiennej ekspozycji na hałas), L_Aeq,T_e, w dB - średnia wartość poziomu dźwięku A zmiennego w czasie, przy której reakcja narządu słuchu jest taka sama jak reakcja na działanie hałasu o stałym poziomie, w równoważnym przedziale czasu.

Poziom ekspozycji na hałas odniesiony do 8-godzinnego dnia pracy L_Ex,8h, w dB - równoważny poziom dźwięku A wyznaczony dla czasu ekspozycji na hałas równego znormalizowanemu czasowi pracy, 8h.

Jest on określany wzorem:

 

gdzie:

L_Aeq,T_e - równoważny poziom dźwięku A wyznaczony dla czasu ekspozycji T_e, w dB,
T_e - czas ekspozycji, w s,
T_o - czas odniesienia = 8h = 28800 s.

Poziom ekspozycji na hałas odniesiony do tygodnia pracy, (wielkość wyznaczana w przypadku hałasu oddziałującego na organizm człowieka w sposób nierównomierny, w poszczególnych dniach w tygodniu) L_Ex,w, w dB i określany wzorem:

 

gdzie:

i - kolejny dzień roboczy w rozważanym tygodniu,
n - liczba dni roboczych w rozważanym tygodniu (może być różna od 5).

Ekspozycja na hałas (wielkość charakteryzująca całkowity hałas dochodzący do ucha pracownika w określonym czasie), E_A,Te, w Pa² · s, jest określana wzorem:

 

gdzie:

p_A - wartość chwilowa ciśnienia akustycznego, skorygowana wg charakterystyki częstotliwościowej A, w Pa,
T_e - czas ekspozycji, w s, w ciągu dnia roboczego lub określonego dłuższego okresu, np. tygodnia pracy.

Jeśli czas ekspozycji T_e jest równy 8h, E_A,Te = E_A,8h

Zależność między ekspozycją na hałas E_A,Te, a poziomem ekspozycji L_EX,8h (odniesionym do 8-godzinnego dnia pracy), jest określana wzorem :

 

 

Tygodniowa ekspozycja na hałas E_A,w, w Pa²·s, jest określana wzorem:

 

gdzie:

i - kolejny dzień roboczy w rozważanym tygodniu,
n - liczba dni roboczych w rozważanym tygodniu (może być różna od 5).

Hałas ustalony - hałas, którego poziom dźwięku A w określonym miejscu, mierzony przy włączonej charakterystyce dynamicznej (czasowej) S miernika poziomu dźwięku, zmienia się podczas obserwacji nie więcej niż o 5 dB.

Hałas nieustalony - hałas , którego poziom dźwięku A w określonym miejscu, mierzony przy włączonej charakterystyce dynamicznej (czasowej) S miernika poziomu dźwięku, zmienia się podczas obserwacji więcej niż o 5 dB.

Hałas impulsowy - hałas składający się z jednego lub wielu zdarzeń dźwiękowych każde o czasie trwania mniejszym niż 1 s.

Poziom mocy akustycznej L_w, w dB jest określany wzorem:

 

gdzie:

W - moc akustyczna promieniowana przez źródło hałasu, w watach,
W_o - moc akustyczna odniesienia = 1pW (10^-12W).

Poziom mocy akustycznej wyznacza się na podstawie pomiarów poziomu ciśnienia akustycznego lub natężenia dźwięku. Powinna być podana charakterystyka częstotliwościowa (A) lub szerokość, zastosowanego pasma częstotliwości.

UWAGA: Na przykład poziom mocy akustycznej skorygowany wg charakterystyki częstotliwościowej A oznacza się L_WA.

Poziom natężenia dźwięku L_I, w dB, jest określany wzorem:

 

gdzie:

I - natężenie dźwięku, w W/m²,
I_o - natężenie dźwięku odniesienia = 10^-12 W/m².

Poziom ciśnienia akustycznego emisji L_p, w dB - poziom ciśnienia akustycznego na stanowisku pracy lub w innych określonych miejscach pochodzącego z badanego źródła dźwięku. Stanowi on dodatkową wielkość opisującą emisję dźwięku ze źródła (patrz normy serii PN EN ISO 11200) [47-51]. Powinna być podana charakterystyka częstotliwościowa i/lub charakterystyka czasowa lub szerokość zastosowanego pasma częstotliwości.

UWAGI: Na przykład szczytowy poziom ciśnienia akustycznego emisji, skorygowany wg charakterystyki częstotliwościowej C oznacza się L_{pC, peak}.

Poziom ciśnienia akustycznego emisji, skorygowany wg charakterystyki częstotliwościowej A, często jest uśredniony w czasie pracy źródła; oznacza się go L_pA.