6-3. Hałas. Hałas infradźwiękowy i hałas ultradźwiękowy
Danuta Augustyńska, Zbigniew Engel, Anna Kaczmarska-Kozłowska, Jolanta Koton, Witold Mikulski
6-3.2. Hałas infradźwiękowy
6-3.2.3. Metody ograniczania narażenia
W profilaktyce zagrożeń hałasem infradźwiękowym obowiązują takie same wymagania i zasady, jak w przypadku hałasu. Jednakże ochrona przed infradźwiękami jest bardziej skomplikowana ze względu na znaczne długości fal infradźwiękowych (17 ÷ 340 m), dla których tradycyjne ściany, przegrody, ekrany i pochłaniacze akustyczne są mało skuteczne. W niektórych przypadkach fale infradźwiękowe są wzmacniane na skutek rezonansu pomieszczeń, elementów konstrukcyjnych budynków lub całych obiektów.
Najlepszą ochronę przed szkodliwym działaniem infradźwięków stanowi ich zwalczanie u źródła powstawania, a więc w maszynach i urządzeniach.
Do innych rozwiązań zaliczyć można (6-3. slajd 26):
- stosowanie tłumików hałasu na wlotach i wylotach powietrza (lub gazu) maszyn przepływowych,
- właściwe fundamentowanie (z wibroizolacją) maszyn i urządzeń,
- usztywnianie konstrukcji ścian i budynków w przypadku ich rezonansów,
- zmiana geometrii pomieszczeń w przypadku wystąpienia fal stojących i rezonansów,
- stosowanie dźwiękoszczelnych kabin o ciężkiej konstrukcji (murowanych) dla operatorów maszyn i urządzeń,
- stosowanie aktywnych metod redukcji hałasu (związanych z aktywnym pochłanianiem i kompensacją dźwięku).

6-3. slajd 26