6-3.2. Hałas infradźwiękowy

6-3.2.3. Metody ograniczania narażenia

W profilaktyce zagrożeń hałasem infradźwiękowym obowiązują takie same wymagania i zasady, jak w przypadku hałasu. Jednakże ochrona przed infradźwiękami jest bardziej skomplikowana ze względu na znaczne długości fal infradźwiękowych (17 ÷ 340 m), dla których tradycyjne ściany, przegrody, ekrany i pochłaniacze akustyczne są mało skuteczne. W niektórych przypadkach fale infradźwiękowe są wzmacniane na skutek rezonansu pomieszczeń, elementów konstrukcyjnych budynków lub całych obiektów.

Najlepszą ochronę przed szkodliwym działaniem infradźwięków stanowi ich zwalczanie u źródła powstawania, a więc w maszynach i urządzeniach.

Do innych rozwiązań zaliczyć można  (6-3. slajd 26):

  • stosowanie tłumików hałasu na wlotach i wylotach powietrza (lub gazu) maszyn przepływowych,
  • właściwe fundamentowanie (z wibroizolacją) maszyn i urządzeń,
  • usztywnianie konstrukcji ścian i budynków w przypadku ich rezonansów,
  • zmiana geometrii pomieszczeń w przypadku wystąpienia fal stojących i rezonansów,
  • stosowanie dźwiękoszczelnych kabin o ciężkiej konstrukcji (murowanych) dla operatorów maszyn i urządzeń,
  • stosowanie aktywnych metod redukcji hałasu (związanych z aktywnym pochłanianiem i kompensacją dźwięku).

 (6-3. slajd 29)

6-3. slajd 26