6-7. Oświetlenie elektryczne

Luminancja (L) jest to fizyczna miara jaskrawości. Zależy ona od natężenia oświetlenia na obserwowanym obiekcie, właściwości odbiciowych powierzchni obiektu (barwa, stopień chropowatości) oraz od jego pola pozornej powierzchni świecącej. Pozorna powierzchnia świecąca jest to wielkość postrzeganej przez obserwatora powierzchni płaszczyzny świecącej uzależniona od kierunku jej obserwacji  (6-7. Slajd 4).

6-7. Slajd 4 

Pozorna powierzchnia świecąca jest to zarówno płaszczyzna świecąca w sposób bezpośredni - oprawa oświetleniowa, jak i płaszczyzna świecąca w sposób pośredni, np. przeszklona ścianka, okno, itp. - poprzez odbicie światła.

W przypadku gdy kąt pomiędzy prostopadłą do powierzchni świecącej a kierunkiem obserwacji wynosi 0°,wówczas pole pozornej powierzchni świecącej równe jest polu powierzchni świecącej. W miarę wzrostu tego kąta, pole pozornej powierzchni świecącej zmniejsza się zgodnie z funkcją kosinus, aż do kąta 90°, kiedy wynosi zero.

Luminancja wyrażana jest wzorem:

L = ρE /Π. Jednostką luminancji jest cd/m².

gdzie:

E - średnie natężenie oświetlenia na tej płaszczyźnie
ρ - współczynnik odbicia określonej płaszczyzny.

Na 6-7. Slajd 5 wyjaśniono w sposób poglądowy różnice między natężeniem oświetlenia a luminancją, na przykładzie dwóch jednakowo oświetlonych powierzchni: białej i czarnej.

6-7. Slajd 5 

Na 6-10. Slajd 6 przedstawiono przykładowe wartości luminancji otaczających nas źródeł światła.

6-7. Slajd 6