6-6. Promieniowanie optyczne (nadfioletowe, widzialne i podczerwone)

Promieniowanie widzialne (VIS) to promieniowanie optyczne z zakresu fal od 380 nm do 780 nm powodujące wrażenia wzrokowe, z których wynika widzenie. Poszczególnym długościom fal promieniowania widzialnego (inaczej mówiąc światła) odpowiadają różne barwy światła począwszy od barwy fioletowej aż do czerwonej (6.6 slajd 15).

6-6. slajd 15 

W przypadku nielaserowego promieniowania widzialnego można jedynie mówić o jego szkodliwym działaniu na oczy człowieka. Intensywne promieniowanie widzialne, zwłaszcza tzw. światło niebieskie, o długościach fali 400 - 500 nm, może powodować termiczne lub fotochemiczne uszkodzenia i schorzenia siatkówki oka. Promieniowanie takie występuje podczas procesów technologicznych jak np. spawanie oraz jest emitowane przez promienniki elektryczne, np. lampy do naświetlania warstw światłoczułych. Jest ono także składową promieniowania słonecznego docierającego do Ziemi. W życiu codziennym z promieniowaniem z zakresu światła niebieskiego mamy doczynienia podczas użytkowania laptopów, smartfonów, tabletów itp.

Długotrwała ekspozycja na światło niebieskie emitowane przez ekrany urządzeń elektronicznych oraz stosowanie źródeł światła widzialnego o barwie zimnej (dziennej) to potencjalne uszkodzenia siatkówki oka, zaburzenia rytmu dobowego i senności oraz ogólne zmęczenie oczu. Udowodnione jest, że światło niebieskie może stymulować mózg i hamować produkcję melatoniny, co zakłóca naturalny rytm dobowy i prowadzi do problemów z zasypianiem i jakości snu (rys. 5).

Rys. 5. Przykład ekspozycji na światło niebieskie emitowane przez ekran urządzenia elektronicznego

Natomiast termiczne uszkodzenie siatkówki źródłami przemysłowymi praktycznie nie zdarza się z powodu naturalnego odruchu obronnego oka przed źródłami światła o dużej jaskrawości.

Widzialne promieniowanie laserowe o dużej mocy może ponadto powodować również oparzenia skóry.