6-6. Promieniowanie optyczne (nadfioletowe, widzialne i podczerwone)

Promieniowanie optyczne jest ważnym czynnikiem środowiska o dużej aktywności biologicznej niezbędnym do prawidłowego rozwoju i działalności człowieka. Jednak jego nadmiar może powodować szereg niekorzystnych skutków biologicznych. Biologiczne działanie może wywołać jedynie promieniowanie pochłonięte. Promieniowanie pochłonięte przez tkanki inicjuje reakcję fotochemiczną lub termiczną w wyniku, których dochodzi do określonego skutku biologicznego takiego jak np. zaczerwienienie skóry, pigmentacja skóry, uszkodzenie rogówki czy siatkówki oka. Skutki narażenia na promieniowanie zależą od parametrów fizycznych promieniowania, wielkości pochłoniętej dawki oraz właściwości optycznych i biologicznych eksponowanej tkanki [5, 6].

Mechanizmy fotochemiczne uszkodzeń tkanki dominują w obszarze nadfioletu, zwłaszcza poniżej 320 nm. Ze wzrostem długości fali prawdopodobieństwo, że energia fotonu promieniowania będzie wystarczająca do wzbudzenia reakcji fotochemicznej maleje, osiągając praktycznie zero dla fal powyżej 800 nm. Na  (6-6. slajd 10) przedstawiono schematycznie skutki nadmiernej ekspozycji na promieniowanie optyczne oraz głębokość wnikania promieni w skórę.

6-6. slajd 10